Vergiftiging door chocolade en cacao-afval.De meeste mensen weten ondertussen dat chocola giftig is voor onze huisdieren (zie feestdagen). Minder bekend is dat ook cacaodoppen giftig zijn!
InleidingTegenwoordig worden vaak cacaodoppen gebruikt om de grond te verbeteren. Deze cacaodoppen bevatten echter een grote hoeveelheid theobromine. Dit is dezelfde stof, die in chocolade verantwoordelijk is voor de vaak ernstige vergiftigingen bij honden. Honden eten hier graag van en zo wordt er jaarlijks melding gemaakt van enkele gevallen van vergiftigingen.De symptomen kunnen zeer ernstig zijn, afhankelijk van de opgegeten hoeveelheid. Theobromine geeft een stimulatie van het centraal zenuwstelsel en de hartspier. Daarnaast hebben ze invloed op de organen (vooral van de luchtwegen) en veroorzaken een verhoogde doorbloeding van de nieren, de hond moet dan extreem veel plassen. Onderstaande tabel geeft de concentratie van theobromine in enkele producten per gram product:
Een dosis van 100 - 250 mg theobromine/kg lichaamsgewicht is een potentiele dodelijke dosis. Voor een hond van 10 kg is dat dus ongeveer 30 gram meststof! Theobromine wordt bij honden zeer traag afgebroken in het lichaam. Na 17 uur is de helft van de stof uit het lichaam verdwenen.
Verschijnselen bij vergiftiging:Na 2 - 4 uur: Onrustig, braken, urineverlies, buikkrampen, diarree, te snelle hartslag, hoge temperatuur, abnormaal snelle ademhaling. Enkele uren daarna: Hartritmestoornissen, spierstijfheid, verhoogde reactie op prikkels, onzekere gang bij het lopen, stuipen, coma. De dood kan optreden 18 tot 24 uur na het optreden van de hartritmestoornissen.
Therapie:Eerste hulp: als het minder dan twee uur geleden is dat de hond chocolade heeft gegeten, probeer hem dan direct te laten braken, ga hiervoor naar een dierenarts! Laat hem NOOIT iets eten of drinken wat goed zout is om hem te laten braken (bijvoorbeeld een flinke schep zout in de keel gooien!), het is gebleken dat zout snel wordt opgenomen en daardoor ook snel een zoutvergiftiging kan veroorzaken. Er is geen specifiek tegengif. De therapie is gericht op de ziekteverschijnselen die zich voordoen en kan het best door de dierenarts bepaald worden. |