Uit de praktijk: een steen op de maag
Er werd een volwassen hond aangeboden met als klacht dat hij een aantal dagen braakte. Hij at goed, was levendig en bij lichamelijk onderzoek werd niets gevonden.
In eerste instantie, omdat er niets gevonden werd, kan worden gedacht aan een maagontsteking door een virus (wat nogal heerste op dat moment). De hond
werd behandeld met een antibraakmiddel.
Na een paar dagen bleek het braken niet verbeterd, hij dronk wel maar dat kwam er deels weer uit, wederom werden er geen afwijkingen gevonden bij
het lichamelijk onderzoek. Er zijn extra medicijnen gegeven hetgeen ervoor zorgde dat het braken stopte maar de hond leek er niet van op te knappen: hij
werd de volgende dag slomer, wilde niet meer eten en dronk nauwelijks.
Opnieuw werd de hond onderzocht en dit keer werd een dikte gevoeld in de buik. Hierop werd een foto gemaakt van
de buik en de diagnose was meteen duidelijk: een vreemd voorwerp in de buik!
De hond is geopereerd en het voorwerp bleek een stuk baksteen te zijn. De eigenaar moest meteen bekennen dat de hond wel eens met stenen speelden maar nooit doorslikte. Helaas heeft de hond zich dit keer in een steen verslikt en kwam deze in de maag terecht.
Na de operatie is de hond goed opgeknapt, helaas moet hij een stukje darm missen maar dat is beter dan een zwaar gevoel.